Ο προστάτης ως ανεξάρτητο όργανο περιγράφηκε για πρώτη φορά στις ανατομικές μελέτες ενός αρχαίου Έλληνα ιατρού που ασκούσε το επάγγελμα γύρω στο 350 π.Χ. Εκείνη την εποχή, ωστόσο, οι γιατροί δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία σε αυτό και τα έργα αυτού του γιατρού ουσιαστικά δεν διατηρήθηκαν, έτσι ώστε ο αδένας στη συνέχεια ανακαλύφθηκε ξανά από τον Βενετό γιατρό Nicola Massa. Το 1838, ο Verdes έδωσε την πρώτη ακριβή μορφολογική περιγραφή της παθολογίας του προστάτη αδένα, η οποία με τον καιρό συμπληρώθηκε από τα λαμπρά μυαλά της εποχής του. Παρεμπιπτόντως, μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, η ύπαρξη χρόνιας προστατίτιδας δεν αναγνωρίστηκε καθόλου από πολλούς γενικούς ιατρούς και ψυχαναλυτές, οι οποίοι την ονόμασαν «πρωκτική-ορθική ψύχωση». Ευτυχώς, η σύγχρονη ιατρική έχει μάθει όχι μόνο να διαγνώσει έγκαιρα, αλλά και να αντιμετωπίζει με μεγάλη επιτυχία αυτή τη σοβαρή ασθένεια. Τι είναι όμως ακριβώς η προστατίτιδα;
Γενικά χαρακτηριστικά
Η προστατίτιδα είναι μια φλεγμονή του αδένα του προστάτη, ενός ειδικού ανδρικού οργάνου που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την ουροδόχο κύστη. Το καθήκον του είναι να παράγει έκκριση προστάτη, ένα σημαντικό συστατικό του σπέρματος. Επιπλέον, ο αδένας κλείνει την έξοδο από το ουροποιητικό κανάλι κατά τη διάρκεια της στύσης.
Η φλεγμονή, όπως μπορείτε να μαντέψετε, μπορεί να προκληθεί από διάφορους λόγους. Λόγω του γεγονότος ότι ο αδένας του προστάτη συνδέεται άμεσα με το ουροποιητικό κανάλι, ο πιο συνηθισμένος λόγος για την ανάπτυξη προστατίτιδας είναι η είσοδος μολυσματικών παραγόντων στον αδένα. Όλοι γνωρίζουν ότι το ανθρώπινο σώμα περιέχει έναν τεράστιο αριθμό συμβιόντων βακτηρίων που αποτελούν μέρος της φυσιολογικής μικροχλωρίδας του. Ωστόσο, μόλις τέτοια βακτήρια εγκαταλείψουν την αποικία τους και εισέλθουν σε άλλους ιστούς, μετατρέπονται από σύμμαχος σε πηγή προβλημάτων, προκαλώντας έντονες φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Τα εντεροβακτηρίδια (οι πιο διάσημοι εκπρόσωποι των οποίων είναι ο Proteus), τα Escherichia coli και Pseudomonas aeruginosa, οι εντερόκοκκοι, όλοι τους διεισδύουν στον αδένα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Η πιο προφανής οδός είναι η ουρήθρα, αλλά δεδομένου ότι ο αδένας του προστάτη συνδέεται με ένα δίκτυο μεγάλων αγγείων, τόσο το αίμα όσο και η λέμφος μπορούν να λειτουργήσουν ως μέσο μεταφοράς για βακτήρια.
Υπάρχει μια άλλη ομάδα παθογόνων, που ονομάζεται «άτυπα» στην ιατρική κοινότητα, καθώς αυτοί οι παράγοντες εντοπίζονται πολύ λιγότερο συχνά. Αυτό περιλαμβάνει, για παράδειγμα, μυκητιασικές λοιμώξεις—πολλοί πιθανώς έχουν ακούσει για τον μύκητα Candida, ο οποίος επηρεάζει τους εσωτερικούς ιστούς και προκαλεί την ασθένεια «καντιντίαση». Τυπικά, τα σπόρια μυκήτων διεισδύουν στα εσωτερικά όργανα όταν το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί σοβαρά - κάτι που, σε σκληρά κλίματα και συνεχή υπερένταση του σώματος που προκαλείται από το πολυάσχολο πρόγραμμα εργασίας και την έλλειψη ύπνου, δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο για τους σύγχρονους ανθρώπους. Η προστατίτιδα μπορεί επίσης να είναι ιογενούς φύσης. Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων, ο κυτταρομεγαλοϊός, ο ιός του έρπητα, ακόμη και ο ιός της γρίπης (!) μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή στον προστάτη αδένα και έναν ολόκληρο καταρράκτη επιπλοκών που εξαντλούν έναν ήδη εξασθενημένο οργανισμό.
Επιπλέον, η προστατίτιδα προκαλείται επίσης από μη βακτηριακά παθογόνα. Μιλάμε, πρώτα απ 'όλα, για πυώδεις σχηματισμούς στο σώμα: σωματίδια πύου αποσπώνται από τη συνολική μάζα και εισέρχονται στους ιστούς με την κυκλοφορία του αίματος. Μερικές φορές το ίδιο το αίμα, χωρίς ξένους παράγοντες, μπορεί να προκαλέσει φλεγμονώδη αντίδραση. Εάν ένας άνδρας ακολουθεί έναν κυρίως καθιστικό τρόπο ζωής και παραμελεί τη σωματική άσκηση, το αίμα στον αδένα λιμνάζει και προκαλεί απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων. Και τέλος, ο τελευταίος (αλλά όχι λιγότερο σημαντικός) λόγος είναι η μακροχρόνια σεξουαλική αποχή και η ασωτία. Στην πρώτη περίπτωση, ο σίδηρος υποβαθμίζεται λόγω του γεγονότος ότι, ελλείψει ανάγκης, ο οργανισμός τον προμηθεύει με όλο και λιγότερο αίμα, γι' αυτό και τα κύτταρα αρχίζουν να πεθαίνουν από την πείνα. Στη δεύτερη περίπτωση, όλη η ευθύνη πέφτει στους ώμους του συντρόφου, ο οποίος μπορεί να χρησιμεύσει ως φορέας ορισμένων τύπων ουρολοιμώξεων. Τα συμπτώματα της προστατίτιδας είναι δύσκολο να συγχέονται με κάτι άλλο. Το κύριο σύμπτωμα είναι ένας οξύς, οξύς, λιγότερο συχνά πιεστικός πόνος κατά την ούρηση και την εκσπερμάτιση. Αυτό ενισχύεται από τον πόνο στο κάτω μέρος της πλάτης, στο περίνεο, στο όσχεο και στη μέση. Λόγω της αύξησης του μεγέθους του αδένα, συχνά φράζει την ουρήθρα, και ως εκ τούτου η διαδικασία της ούρησης γίνεται δύσκολη. Σε περίπτωση βακτηριακής λοίμωξης, μπορεί συχνά να παρατηρηθεί πρασινωπό και κιτρινωπό απόρριψη από το ίδιο το κανάλι και σε ορισμένες περιπτώσεις αναπτύσσεται αιμοσπερμία - η εμφάνιση αίματος στο σπέρμα.
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της προστατίτιδας;
Από όλα τα παραπάνω, δεν είναι δύσκολο να συμπεράνουμε ότι η φλεγμονή του προστάτη έχει ως αποτέλεσμα μια σειρά προβλημάτων. Η πιο κοινή έκβαση της προχωρημένης προστατίτιδας είναι η ανικανότητα και η στειρότητα, καθώς η διαταραχή του αδένα του προστάτη συνεπάγεται απότομη μείωση της παραγωγής των ορμονών που είναι υπεύθυνες για τη σεξουαλική επιθυμία. Η αντίδραση σε μια μόλυνση σπάνια εντοπίζεται μόνο στον αδένα. συνήθως η εστία της φλεγμονής καλύπτει και τους γειτονικούς ιστούς. Επομένως, την προστατίτιδα ακολουθούν κυστιδίτιδα, πυελονεφρίτιδα, κυστίτιδα, ουρηθρίτιδα και άλλες βλάβες του ουρογεννητικού συστήματος. Εάν η αιτία της προστατίτιδας είναι μια μυκητιασική, βακτηριακή ή ιογενής λοίμωξη, μπορείτε εύκολα να μολύνετε τον σεξουαλικό σας σύντροφο. Οι σεξουαλικά μεταδιδόμενοι παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν μολυσματικές ασθένειες του ουρογεννητικού συστήματος στις γυναίκες. Επιπλέον, η μόλυνση στο αίμα μπορεί απλώς να προκαλέσει δηλητηρίαση του αίματος και να οδηγήσει σε εκτεταμένη βλάβη στο σώμα.
Πιθανότατα έχετε ακούσει τη φράση «αδένωμα του προστάτη» σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές διαφημίσεις. Το αδένωμα είναι ένας όγκος του αδένα, ο οποίος, με την πάροδο του χρόνου, αυξανόμενος σε μέγεθος, όχι μόνο προκαλεί φλεγμονή και μπορεί να εξελιχθεί σε κακοήθη, αλλά απλώς συμπιέζει το ουρογεννητικό σύστημα. Γιατί είναι αυτό τόσο σημαντικό; Δεν πρόκειται μόνο για επώδυνη, εξαιρετικά δύσκολη ούρηση και πλήρη στυτική δυσλειτουργία. Το συμπιεσμένο όργανο δέχεται όλο και λιγότερο αίμα, με αποτέλεσμα οι ιστοί πρώτα να συρρικνώνονται και μετά να πεθαίνουν εντελώς, γεγονός που οδηγεί στην εμφάνιση εκτεταμένης εστίας νέκρωσης. Αυτή η μορφή προστατίτιδας δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί.
Πώς να αντιμετωπίσετε την προστατίτιδα
Πρώτα απ 'όλα, πρέπει να θυμάστε σταθερά μια απλή αλήθεια: μόνο ένας εξειδικευμένος γιατρός μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία της προστατίτιδας. Δεν είναι γιαγιά και κολλιτσίδα θεραπεύτρια αφεψήματα, όχι ταντρικές πρακτικές και όχι κομπρέσες από φλοιό ιτιάς. Μια τέτοια ασθένεια επίσης δεν υποχωρεί από μόνη της: όσο περισσότερο καθυστερεί ο ασθενής τη θεραπεία, τόσο περισσότερα προβλήματα θα έχει να αντιμετωπίσει και τόσο πιο ακριβή θα είναι η θεραπεία. Πολλοί άντρες δεν καταλαβαίνουν τη σύγχρονη φαρμακολογία και φοβούνται δεισιδαιμονικά ότι ο γιατρός θα τους συνταγογραφήσει ένα βουνό από φάρμακα που όχι μόνο θα είναι άχρηστα, αλλά θα προκαλέσουν σημαντική ζημιά στο πορτοφόλι και την υγεία τους. Δεν χρειάζεται να φοβάστε: αντί για μια χούφτα χάπια, πιθανότατα θα σας συνταγογραφηθεί ένα μόνο φάρμακο σε πολύ λογική τιμή.
5 ενδιαφέροντα γεγονότα για την προστατίτιδα
Ακολουθούν ορισμένα θλιβερά γεγονότα για την «κύρια αρσενική ασθένεια» της εποχής μας: - Η υγιεινή διατροφή είναι το κλειδί της επιτυχίας: με τη σωστή διατροφή, μπορείτε όχι μόνο να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά ακόμη και να επιβραδύνετε τη φλεγμονώδη διόγκωση του προστάτη. — Κάθε τρίτος άνδρας στον κόσμο πάσχει από τη μία ή την άλλη μορφή προστατίτιδας. — Παρεμπιπτόντως, η προστατίτιδα δεν είναι «ασθένεια των ηλικιωμένων»: ορισμένες από τις μορφές της μπορούν να αναπτυχθούν σε αρκετά νεαρή ηλικία (20-25 ετών). — Το μασάζ προστάτη συνταγογραφείται στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά το μασάζ από μόνο του μπορεί να θεραπεύσει μόνο τη συμφορητική προστατίτιδα. Μερικές φορές το μασάζ αντενδείκνυται αυστηρά. — Η προστατίτιδα μπορεί να είναι ασυμπτωματική για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά σίγουρα θα αποκαλυφθεί κατά την απότομη μείωση της ανοσίας, για παράδειγμα κατά τη διάρκεια ασθένειας, κατά τη διάρκεια υποθερμίας κ.λπ.